Bir daha o kişiyi görememek mi,
Bir daha sesini duyamamak mı,
”Nasılsın?” diye hatırını soramamak mı,
Kokusunu unutmaya hazır olmak mı,
Anılarla yaşayacağını bilmek ama
Nasıl yaşayacağını bilememek mi,
Hangisi insanı daha çok üzer?
Hayal gibi gelen ama en büyük gerçek.
Düşünüyorum da;
Belki de tek gerçek yaşamak değil de ölmektir;
Peki öleceğimizi bile bile, doyasıya yaşayamamak nedir?
Ben bugün birine daha veda ettim, ama bu ayrılık sonsuz olanlardan;
Hani bizim onları göremedimiz ama
Onların bizi gördüğü bir mekana
Ve yine düşündüm; ölüm bu kadar gerçek ve bize yakın iken,
Neydi bu çektiğimiz boş üzüntülerin ve ayrılıkların çilesi…
Biz yalan dünyada yaşamaya devam, sen ise gerçek dünyaya hoşgeldin,
Elveda.