Konu ne olursa olsun fark etmez sonlar herkesi biraz hüzünlendirir. Çünkü artık devamı yoktur. Bitmiştir ve yeni bir sayfanın açılma vakti gelmiştir. En basiti; ”Üniversiteden Mezun olmak.” Öyle önceki mezuniyetler gibi bir his değil. Hayata yeni yeni atılmanın vermiş olduğu ve gerçeklerle tokat gibi yüzleşmek zorunda kaldığın bir düzenin başlangıcı olmakla birlikte, eski hayatına artık noktayı koyduğun andan ibaret bir duygu.Sonlar ve başlangıçlar… Benzetmek gerekirsek; kayıplar ve kazançlar… Bazen kazansan da kaybedebilirsin. Çünkü karşına büyük engeller çıkar. Ama unutma ki, her ne kadar engeller olsa da karşına yeni yollar da çıkar. Sonra bir bakarsın yol ayrımına gelmişsin ve yeni yolu tercih ediyorsun. Tıpkı benim gibi. Hayatın sana sundukları asla azalmaz. Sadece sunuş şekli değişir. Biliyorum isyan edersin. Hayat sana istediğini vermemiştir. Ama asıl önemli nokta da orasıdır. ”Bazen istediklerimiz aslında istemediklerimizdir.” Ne demek bu ya? diye kendi kendine sorabilirsin. O yüzden cümlemi şöyle çevireyim; ”Bazen çok istediğimiz şeyler aslında bizim için doğru değildir.” Hayatımda istediğim çoğu şeyi elde ettim. Çünkü onlar benim için doğru olanlardı. Ama bazen ne kadar istesem de, çabalasam da, her şeyi ama her şeyi yapsam dahi elde edemediklerim oldu. Sebebi çok açıktı. Ya benim için doğru değillerdi ya da benim için doğru zamanda değillerdi. Her ikisi içinde sonuç aynı cevaba çıkıyor.

Çok güzel anılar biriktirmekle birlikte çok hüzünler yaşadım. Ama onlar olmasaydı sanıyorum o güzel anıların bir değeri kalmayacaktı. Şimdi koskoca bir maziye bakar gibi şu 5 seneyi gözden geçiriyorum. Herkese teşekkür ediyorum. 5 sene boyunca bana eşlik eden hatta yollarımızın ayrıldığı o insanlar çok değerli. Ne olursa olsun. Yoluma devam ederken yanımda olan insanlarla birlikte yeni bir hayata başlıyorum. Hatta plansız yeni bir yolculuğa çıkıyor gibi hissediyorum. Yavaş yavaş bavullarımı topladım. Arabama geçtim. Sürücü koltuğunda ben varım. Çünkü bu benim hikayem…